ความใกล้ชิด...เป็นต้นเหตุของความหวั่นไหวมานักต่อนักแล้ว เพราะหากความรักเป็นเรื่องของความรู้สึกดีๆที่เรามีต่อใครสักคน และเกิดจากความสะสมระยะทางของความผูกพัน
คำว่า *เพื่อน* (ที่ต่างเพศกัน) ก็ดูจะสามารถเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่นได้มากที่สุด เพราะเพื่อนอยู่ใกล้เรามากที่สุด ทำให้เรารู้สึกดี ที่มีอยู่เคียงข้างทั้งยามสุขและยามทุกข์
จนวันหนึ่ง...ความหวั่นไหวเริ่มก่อตัวพร้อมๆกับความหวังว่าจะได้เป็นมากกว่าเพื่อนกัน
จากความเป็นเพื่อน เปลี่ยนกลายไปเป็นคนรักนั้นไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ และถ้าหากเป็นไปได้จริงๆมันก็คงไม่ปวดร้าวเหมือนกับการเปลี่ยนจากแฟนเป็นเพื่อน แต่ก็ต้องยอมรับว่าไม่ใช่ เพื่อน ของทุกคนที่จะเหมาะสมยินดี กับการเปลี่ยนแปลงสถานะคบหา
เพราะ เพื่อน อาจมีคนในใจอยู่แล้วและเพื่อน อาจต้องการเป็นแค่เพื่อนกับเราเท่านั้นจริงๆ ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้นก็เท่ากับว่า หลุมรักที่เราพลัดตกลงไปนั้น มันเป็นหลุมที่เราขุดเอง แล้วก็ตกลงไปเองคนเดียว จึงเสี่ยงที่จะสูญเสีย มีเปอร์เซ็นต์เกิน 50ที่จะถูกปฏิเสธ หลังจากการสารภาพรัก จนในที่สุดก็อาจไม่ได้เป็นอะไรต่อกัน ไม่ว่า เ พื่อน หรือ แฟน
ความสัมพันธ์เป็นเรื่องที่ต้องใจตรงกัน ของคนทั้ง2 เราอาจเอาแต่ใจกับเรื่องหลายเรื่องได้ แต่เราเอาแต่ใจกับคำว่า รัก ไม่ได้
ดังนั้น ถ้าเช็คดูด้วยเซ้นส์แล้วพบว่า คำว่าเพื่อนระหว่างเรา อ่านว่า เพื่อน และแปลว่าเพื่อน ได้แค่นั้น
มันก็ยังทันที่เราจะค่อยๆจางความหวั่นไหวและถมหลุมรักให้ตื้นขึ้นที่ละนิด เพื่อเราจะยังมีกัน แม้ในฐานะที่มีนั้นจะแค่ เพื่อน เหมือนเดิม